Press

"We must insist on the coherence and reactivity of this group now able to deliver on stage the same confidence that even if it was a recording studio in favor of a special supplement freshness and spontaneity "

"From this course Anatolia organized around Trabzon emerging music lively, vibrant, mixed emotion"

"Instead of jazz, not simply singing together, is indeed one of the most stunning music room at the end of this century"

"In addition to this exceptional tone, the young singer has an extraordinary charisma"

"... Probably what happened to the best of turkish jazz since Okay Temiz .... It is known that already the jewel of the Bosphorus"

"From the suave arabesques sinuosities in tender nostalgia relayed by sparkling dances, the balance is perfect"

"His voice sonds like a revelation .."

ThatÕs the bop of the Bosphorus of the cat-like woman Senem Diyici, who sails smoothly from sweet meanders to sparkling dances, a chamber world music, acoustic and play full.

Kozmopolit Istanbul’un göbegi Beyoglu sisli’de, dünyaya gelirken, çevresinde yasayan Ermeni, Italyan, Macar, Rum, Yahudi, vs komsularin, arkadasliklarin ona katacagi dogal zenginligi kestiremezdi. Babasinin evde radyo ve müzik dinlerken, daha 5 yasinda fark ettigi ses ve müzik yetenegi, 6 yasinda Istanbul Radyo Korosuna katilmasiyla yeni bir boyut kazandi. Resim yapip, siir yazan, hayalperest oldugu kadar hayatsever, sanatçi ruhlu bir babanin verdigi ivmeyle henüz 10 yasinda Istanbul Konservatuari’na yazilan Senem, 6 yil süreyle Klasik Osmanli-Türk Sanat müzigi egitimi gördü. Klasik Bati müzigi bilgisini, yillarca Anadolu’yu arsinlayarak devsirdigi olaganüstü Halk ve Geleneksel müzik dagarcigiyla harmanlayan Çagdas Türk müziginin gelismesine essiz katkisina deginmeden geçemeyecegimiz Ruhi Su ustanin da siyasi, kültürel ve manevi mirasiyla beslenen Senem Diyici, ögretmenlerinin muhalefetine karsin 1969’da ilk LP’sini yapar. (“Nar Hanim”). Akademik ögrenime son veren sanatçi 2 yil profesyonel sarkici olarak çalismanin ardindan 1971’de köklerini aramaya karar verir. Bir elinde kalem, ötekinde teyp Anadolu’yu yöre yöre, köy köy dolasip daglarin yücelerinden, balikçi yataklarina; meyve bahçelerinden, pamuk tarlalarina; bozkir köselerinden, balarisi kovanlarina yaklasik 600 türkülük orijinal bir birikim olusturur. 1973’de Istanbul’a dönüsünden kisa bir süre sonra, ikinci çalismasi günisigina çikar. (“Ham Meyva”). Saglam bir temel egitim ve zengin bir repertuara yeniyi ve farkliyi tanima gereksinimi, yolculuk heyecani, Türk ve Anadolu müzikal motiserini modern anlamda ilk defa dünyaya açan vurmalilar üstadi Okay Temiz’le karsilasma ve 1968’in özgürlük rüzgarlari eklenince Senem yelkenleri Avrupa’ya dogru açar.

Almanya’da caz müzisyenleriyle baslayan “öteki”ni kesif serüveni, Senem’i 1997’den itibaren 3 yillik bir Hollanda parantezinin disinda, Fransa’ya konuklandirir. Aslinda kendisini köklerini asla unutmayan tam bir Dünya Yurttasi görmesine ragmen, sanatçinin Fransa’yi ikinci vatan seçme sürecinde, kuskusuz sevgili esi ve yoldasi, degerli gitarist, besteci ve düzenlemeci yari Fransiz yari Hollandali Alain Blesing’in de birinci dereceden payi vardir.

Türkiye’nin demokrasi yolundaki aksak adimlari, çok sayida Türk aydin ve sanatçisi gibi Senem Diyici’yi de yasadigimiz son 20 küsür yilin ilk dilimlerinde Türkiye’ye hasret birakti. Ancak o dilinden, yüreginden hiç eksiltmedigi ülke ve toprak özlemiyle yogrulan aci yillarini, sesi, müzigi ve sanatini renklendirip, zenginlestirerek degerlendirdi. Ilham, yaratim ve yorum yelpazesini Hindistan’dan Kuzey Amerika’ya genisletti. Ama en basta degindigimiz asinalik, akrabalik hiç kaybolmadi. Tersine Senem taninip, dünyaya mal oldukça biz adeta daha yakinlastik. O olgunlastikça, gelistikçe, seveni dinleyeni çogaldikça sanki Anadolu kültürünün, müziginin ailesi de büyüdü. Müzik tacirleri, pazarlama ajanlarinin dümen suyuna girmeden; onurlu, düzenli ve sebatla çalisan Senem, kulaktan kulaga, duyanin duymayana aktardigi bir süreçte tanindi. Kendi ülkesinde üretilemeyen, dagitilamayan albümleri yalnizca Türkiye’de kasetlerle kopyalanmakla kalmadi. Örnegin, Fransa’da çalisan Iran Azerisi gazeteci bir arkadasin dedigine göre, 90’li yillarda ABD’nin Los Angeles ve San Francisco kentlerinde yasayan basta Iranli Azeriler olmak üzere, bir çok Dünya müzigi meraklisi piyasada bulamadiklari Senem’in ezgilerini Avrupa’dan özel getirttiklerini ve kendi aralarinda çogalttiklarini söylüyorlarmis. Senem Fransa’da 1989’dan beri, Quartet veya Sextet’i esliginde, hayat arkadasi Alain Blesing’in düzenledigi ve hepsi biribirinden uzman yayinlar ve müzik elestirmenlerince ödüllendirilen 4 albüm çikartti. “Takalar”, “Geste/Jest”, “Divan”, “Tell Me Trabizon”. Senem’in yalnizca Dünya veya Caz müzigiyle tanimlayamayacagimiz veya sinirlayamayacagimiz çok renkli sesi ve yorumu, Alain Blesing’in imzaladigi “Yörük”te de tüm parlakligiyla duyulurken, Türkiye’ye gerçek dönüsünü simgeleyen, belirli bir tür müzige yerlestirmekte zorluk çektigimiz Lari Dilmen ile kayit ettigi “Zipçikti” da, sanatçinin temel özelliklerinden biri olan “Dogaçlama” yetenek ve tercihinin güzel bir örnegiydi. Senem’in dogal sicakligi, izleyenlerle kurdugu bire bir iliski, sinirsiz cömertligi her bir konserini ayri bir bulusma, özel bir sölene dönüstürür. Onun sesiyle açilan evrenler her geçen gün yeni sevgiler, yeni dostlar kazanirken, Senem’de bitmez tükenmez bir enerji ve çocuk sasiginda bir tutkuyla yeni aydinlik ufuklara uçuyor…